Η θυσία του Ευαγόρα, το ολοκαύτωμα του σταυραετού του Μαχαιρά, το σύγχρονο Χάνι της Γραβιάς, όπως μετέτρεψαν τον αχυρώνα στο Λιοπέτρι οι τέσσερεις ήρωες, η με απαράμιλλο θάρρος αντιμετώπιση της αγχόνης από τους εφτά ήρωες, όπως και η θυσία των υπόλοιπων ηρώων του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, ήταν αξεπέραστες.
Οι ήρωες του αγώνα αποδείχθηκαν άξιοι πρόγονοι του Λεωνίδα, του Διάκου, του Παλαιολόγου και των άλλων αθάνατων προγόνων. Ταπείνωσαν και κουρέλιασαν το γόητρο του διαβόητου Χάρτινγκ, ο οποίος όταν έφυγε ντροπιασμένος από την Κύπρο, δήλωσε ότι η ΕΟΚΑ είναι αήττητη. Τα παλικάρια αυτά αποτελούν τους σημαντικότερους λόγους, για τους οποίους θα πρέπει να χαιρόμαστε που ανήκουμε σε αυτό το έθνος, στο έθνος των ηρώων, των Χριστιανών.
Οι σεμνοί αγωνιστές μας πολέμησαν και θυσιάστηκαν για ένα και μόνο σκοπό, την ένωση της Κύπρου με τη μάνα Ελλάδα. Ο στόχος, δυστυχώς, δεν επιτεύχθηκε. Όσα οι ήρωες κέρδισαν στο πεδίο της τιμής, στα βουνά και τις αγχόνες προδόθηκαν από τις αδύνατες ελληνικές και ελληνοκυπριακές πολιτικές ηγεσίες. Παρόλα αυτά, ο αγώνας της ΕΟΚΑ έφερε την ανεξαρτησία της μαρτυρικής μας νήσου. Εμείς, οι νέες γενιές έχουμε καθήκον και υποχρέωση να διατηρήσουμε άσβεστη τη μνήμη τους, να κρατήσουμε τις θυσίες τους στα χρωματοσώματά μας και να τις μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας. Το μεγαλείο αυτού του αγώνα, του λαμπρότερου της μακραίωνης ιστορίας του κυπριακού Ελληνισμού δεν πρέπει να ξεχαστεί και ΔΕΝ θα ξεχαστεί.
