Το δυναμικό της πυρηνικής αποτροπής των ΗΠΑ έχει μειωθεί 15 φορές από τον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά η διατήρηση των υφιστάμενων αποθεμάτων κοστίζει στους Αμερικανούς φορολογούμενους περισσότερο από ό,τι στην αιχμή της αντιπαράθεσης με τη Σοβιετική Ένωση.
Το όλο εξοπλιστικό πρόγραμμα είναι φουσκωμένο και κακοδιαχειρισμένο σε όλο τον πυρήνα του, είπαν πρώην αξιωματούχοι του υπουργείου Ενεργείας, εξωτερικοί εμπειρογνώμονες και μέλη του Κογκρέσου στην εφημερίδα Los Angeles Times.
Το Τμήμα Ενέργειας υπεύθυνο για την ανάπτυξη, την παραγωγή και τη διατήρηση των πυρηνικών όπλων, καθώς και την αποσυναρμολόγηση και τη αποκομιδή των αποσυρμένων όπλων έχει 40.000 εργαζόμενους απασχολημένους να κάνουν τη δουλειά.
Πίσω στο 1967, η πυρηνική τριάδα συστημάτων παράδοσης των ΗΠΑ – βομβαρδιστικά, υποβρύχια και χερσαίοι πύραυλοι- είχαν 31.255 κεφαλές και βόμβες, τα οποία κοστίζουν στην Ουάσιγκτον 7 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο σε σύγχρονες τιμές δολαρίου. Αυτό περιλάμβανε και το κόστος λειτουργίας των επτά αντιδραστήρων παραγωγής πλουτωνίου, την κατασκευή αντιδραστήρων των πυρηνικών υποβρυχίων, το σχεδιασμό και την κατασκευή νέων πυρηνικών κεφαλών, τη συντήρηση των υφιστάμενων αποθεμάτων και συνεχείς πυρηνικές δοκιμές στη Νεβάδα, σε συχνότητα αρκετών δεκάδων υπόγειων πυρηνικών εκρήξεων το χρόνο.
Σήμερα, όπου οι ΗΠΑ έχουν 4.804 πυρηνικά, το σύνολο της παραγωγής πλουτωνίου σταμάτησε, όπως και οι πυρηνικές δοκιμές, το κόστος της διατήρησης της πυρηνικής τριάδας είναι 8.3 δισεκατομμύρια δολάρια, το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνει την κατασκευή των πυρηνικών αντιδραστήρων για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Κατά την τελευταία δεκαετία οι τιμές για να διατηρήσουν τα ήδη παραγμένα πυρηνικά όπλα έχει αυξηθεί κατά 30 τοις εκατό, οπότε ήταν η δεύτερη θητεία των Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα που είδε αυτή την πρωτοφανή ανάπτυξη.
Το Τμήμα Ενέργειας αναφέρει τρεις λόγους για την κλιμάκωση του κόστους: τα κέρδη των εργολάβων ανέβηκαν στα ύψη, η διατήρηση της ασφάλειας των ευαίσθητων αντικειμένων και ένας μεγάλος αριθμός πρότζεκτ που ακυρώθηκαν, που ωστόσο, είχαν μεγάλους προϋπολογισμούς να ξοδεύονται σε αυτά πριν από την ακύρωση.
Μια ομάδα με επικεφαλής τον συνταξιούχο ναύαρχο. Richard Mies, έναν πρώην επικεφαλής της Στρατηγικής Διοίκησης των ΗΠΑ, υπεύθυνο όλων των πυρηνικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Norman Augustine, συνταξιούχου προέδρου της Lockheed Martin Corp. ενημερώνει την αναφορά «Διακυβέρνηση της Επιχείρησης για την πυρηνική ασφάλεια» που εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο.
«Αυτή η έλλειψη προσοχής έχει οδηγήσει σε δημόσια σύγχυση, δυσπιστία προς το Κογκρέσο και μια σοβαρή διάβρωση της υπεράσπισης, εμπειρίας και γνώσεων στήριξης» αναφέρει η έκθεση.
Η επιτροπή αναγνώρισε ότι αν και τα πυρηνικά της Αμερικής εξακολουθούν να παραμένουν τεχνολογικά ορθά, η Ουάσιγκτον έχει «ορφανέψει» τη βιομηχανία των πυρηνικών όπλων.
«Με απλά λόγια, δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την επιτυχία με τους διαθέσιμους πόρους», είπε ο Norman Augustine στο Κογκρέσο τον περασμένο Απρίλιο.
Αυτή τη στιγμή, «δεν υπάρχει προσιτό, εκτελέσιμο (κυβερνητικό) όραμα, σχέδιο, ή πρόγραμμα για το μέλλον των πυρηνικών όπλων», η επιτροπή επεσήμανε.
Παρά το ολοένα και πιο δαπανηρό πρόγραμμα όπλων, οι αμερικανικές πυρηνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις είναι ξεπερασμένες. Ο εξοπλισμός δεν έχει αναβαθμιστεί για δεκαετίες και η ηλικία ορισμένων στοιχείων της πυρηνικής τριάδας έχει πάει πέρα από το λογικό όριο, επισημαίνει μια αναφορά των Los Angeles Times.
Για παράδειγμα, τα νεότερα από τα πυρηνικά βομβαρδιστικά Β-52 παρήχθησαν πριν από πάνω από μισό αιώνα, πίσω το 1962 και δεν υπάρχει καμία αντικατάσταση για αυτά στο άμεσο μέλλον. Τα Β-52 αναμένεται να πετάξουν 26 ακόμη χρόνια, για να φθάσουν στο προηγουμένως άγνωστο, 80 χρόνια σε υπηρεσία και οπωσδήποτε να προστεθούν στο βιβλίο Γκίνες, ως τα παλαιότερα αεροσκάφη που λειτουργησαν ποτέ σε στρατιωτική υπηρεσία.
Τα μόνα σιλό της Αμερικής που έχουν πυραύλους Minuteman ΙΙΙ, 450 εκ των οποίων παραμένουν σε υπηρεσία σε Μοντάνα, Νεμπράσκα και Ουαϊόμινγκ, έγιναν στη δεκαετία του 1970 (το τελευταίο κατασκευάστηκε το 1978).
Τα SSBM υποβρύχια κλάσης 14 Οχάιο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ έχουν επίσης σχεδιαστεί στο 1970, ενώ ο σχεδιασμός ενός νέου πυρηνικού υποβρυχίου μεταφοράς πυραύλων είναι στην ανάπτυξη.
Εκτός από τα προβλήματα με τις ακυρώσεις της στρατιωτικής πυρηνικής βιομηχανίας και των ξεπερασμένων πυρηνικών φορέων, κατά τα τελευταία δύο χρόνια η πυρηνική τριάδα των ΗΠΑ έχει υποστεί μια σειρά από σκάνδαλα. Σε αρκετές περιπτώσεις, υπάλληλοι απολύθηκαν.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τα ευρέως αναφερθέντα σκάνδαλα γύρω από αξιωματικούς που εξαπάτησαν σε δοκιμές πιστοποίησης, οι πληροφορίες σχετικά με τη φαινομενικά μη αναστρέψιμη υποβάθμιση των πυρηνικών δυνάμεων των ΗΠΑ παραμένει γενικά απαρατήρητη λόγω του πέπλου της μυστικότητας.
Μια έκθεση του Associated Press διασυνδέει τα συνεχιζόμενα προβλήματα με το έργο της Εθνικής Υπηρεσίας Πυρηνικής Ασφάλειας (NNSA) – ένα γραφείο που ανήκει στο Υπουργείο Ενέργειας, που διαχειρίζεται αμερικανικά εργοστάσια πυρηνικών όπλων και των πυρηνικών εργαστηρίων – καθώς και τη διασφάλιση της πυρηνικής απόδοσης και την αποθήκευση πυρηνικών κεφαλών.
Η NNSA «βρίσκεται σε τροχιά κρίσης», ενημέρωσε το Κογκρέσο ο Norman Augustine. Ο οργανισμός «έχασε την αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη της εθνικής ηγεσίας (και το Πεντάγωνο), ότι θα παραδώσει τα απαραίτητα όπλα και τις πυρηνικές εγκαταστάσεις σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τον προϋπολογισμό», είπε.
Σε μια συνέντευξη στις 29 Οκτωβρίου, ο Frank Klotz, επικεφαλής της NNSA και πρώην διοικητής της πυρηνικής Πολεμικής Αεροπορίας, αναγνώρισε ότι η γενιά του «ενηλικιώθηκε στον Ψυχρό Πόλεμο, όταν η πυρηνική αποτροπή και η πυρηνική αποτρεπτική δύναμη ήταν σε κεντρικό στάδιο».
Αλλά από τη στιγμή που ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε, «είχαμε όλοι ανακουφιστεί και είπαμε Δόξα τω Θεώ, δεν πρέπει να ανησυχούμε για αυτό πια», είπε ο Klotz.
«Ειλικρινά, χάσαμε την προοπτική», αναγνώρισε ο επικεφαλής της NNSA.
πηγη
